CSP meets Xpertvinum: sherry !

xpertvinum.JPG

www.xpertvinum.be

(gebaseerd op de nota’s van Venne, plaatsvervangend président-fondateur)

Na een paar blogs en wat sterke verhalen waren de CSP leden danig geïnteresseerd in een sherry-degustatie, en wie kan je daar beter voor vragen dan Xpertvinum, een wijnhandelaar die er zijn specialiteit van maakte ? Terwijl de Président-Directeur-Fondateur vanuit zijn ziekbed vurig morele steun bood (aan de wijnhandelaar), proefden de CSP’ers 8 sherries. Vanaf nu zijn zij geïnitieerd in de wondere wereld van de sherry, een labirint van smaken en geuren die zelfs veel doorgewinterde wijnliefhebbers niet beheersen.

Manzanilla Maruja, Juan Pinero

11,9 euro. Juan Pinero is een bodega uit Sanlucar de Barrumeda (Manzanilla-town) die tot voor kort enkel funtioneerde als almacenista voor andere bodega’s en wiens wijnen door andere grotere huizen werden opgekocht om de solera’s te verrijken en aan te vullen. Gelegen in de Calle San Nicolas in de barrio bajo van Sanlucar, had het huis een heel oude solera met bijna uitsluitend manzanilla. Een samenwerking met de oenoloog Ramiro Ibañez Espinar bracht grote verbeteringen aan, en in juni 2013 werd voor het eerst een eigen manzanilla gebotteld onder de merknaam Maruja. Zuiver biologische opvoeding en 6 à 7 jaar Solera. Zilte toets, groene appel en nootjes in de neus. Lang en consistent en zéér strak en zuiver, geen spoor van alcoholgloed.

Urium Fino Mons, Bodegas Urium

12,8 euro. Eén van de kleinste bodega’s van de streek, gelegen in het centrum van Jerez de la Frontera net buiten de oude stadsmuur. Eigendom van Alonso Ruiz en zijn dochter Rocio en begonnen door papa die een vijftal jaar geleden als hobby een oude sherry-bodega kocht en saneerde, om dan alleen de beste wijnen op de markt te brengen. Zijn topper is de Gran Señor de Urium, een 100 jaar oude en peperdure Palo Cortado (20.000 euro de fles…). Van hoog tot laag in het gamma schitterend en ook in Cadiz in de beste restaurants geschonken. Bio. Iets vettiger dan de vorige, onctueus zelfs, met meer fruittoetsen. Lichter in de mond maar zuiver en met mooie zuren.

Amontillado Fossi, Primitivo Collantes

11,9 euro. Opgericht eind 19de eeuw door Thomas Collantes Lloredo Primitivo en zijn broer toen ze naar Chiclana de la Frontera kwamen vanuit Santander en er een wijnmakerij oprichtten. Het is vandaag een gereputeerd huis, ook voor Xérex-azijn. Deze fino werd oxydatief opgevoed en werd zo een amontillado. Total solera van 9 à 10 jaar, 7 jaar gewoon en 2 jaar versterkt, en qua karakter een beetje tussen een fino en een amontillado. Goudkoperen kleur. Zacht en rond. Okkernoten en champignons.

NPU (Non Plus Ultra) Amontillado, Sanchez Romate     

17 euro. Gelegen in het historische centrum van Jerez en gesticht in 1781 door Don Juan Sanchez de la Torré. Eén van de laatste sherry-huizen die nog volledig in handen is van een lokale familie. Hebben het volledige proces zelf onder controle (is erg zelden). In de 19de eeuw werden ze hofleverancier van het Vaticaan, maar ook bekend voor hun geweldige brandy (een andere specialiteit hier), maar vorige eeuw taande hun reputatie wat tot hij in 1954 door vijf vrienden werd opgekocht. Hun families beheren nog steeds de bodega. Wijngaarden op de beste locaties in de streek. 120 jaar oude vaten voor de Sacristia. Amber van kleur. Okkernoten maar ook rozijntjes en/of krenten, iets zoets maar dan toch weer kurkdroog en héééél lang. Volgens Venne de topper van de avond.

Oloroso Clasico, Bodegas Urium

18,3 euro. Geen Flor, minder invloed van de Solera en van in het begin versterkt, maar wel 18 à 20 jaar op vat. Amber van kleur, minder expressief dan de vorige (is blijkbaar de huisstijl). Zachte sherry.

Palo Cortado Clasico, Bodegas Urium

26,95 euro. Hazelnoot, hout uit de sauna, kruidig, gekonfijt fruit en secundair fruit. Zéér complex, diep en indrukwekkend post-nasaal.

Ambrosio Moscatel, Sanchez Romate

27,9 euro. Muscat d’Alexandrie druif, ingedroogd op rieten matten. Balsamico-achtig, enorme fraîcheur, schitterende zuren voor een zo zoete wijn (300gr/l). Ook wel medicinaal, visolie, precies een wijn die erover is met een vies neuzeke…maar wel een goed vies neuzeke !

PX VORS, Bodegas Urium

46,9 euro. Meer dan 40 jaar oud. 500 gr/l. Siroopachtig, oliestructuur. Balsamico, koffie en Roodthoofd snoep. Perfect voor op de pannenkoek ? Meditiatie wijn, heel lang en supercomplex.

(hier neergepend door een PDF die blijkbaar iets gemist heeft…)    

Cadiz 2015: een bezoek aan Gutierrez-Colosia

DSC06354.JPG

 

Het was Carmen Pou, de echtgenote van Juan-Carlos Gutierrez-Colosia, die ons in eigen persoon ontving voor de rondleiding in deze schitterende Bodega, de kleinste, maar ook één van de beste van de regio. En ze begon met een waarschuwing…zeg nooit dat onze fino wel een manzanilla lijkt omdat hij zo zilt is ! Juan-Carlos wordt daar heel slecht gehumeurd van ! De Fino van dit huis is één van de beste van de regio maar is opvallend zilt, zoals…een manzanilla, juist. Maar volgens de familie is dit gewoon de beste Fino en komt de zilte smaak van hun nabijheid bij het water en van een compleet andere reeks gisten dan in Jerez of Sanlucar. En is dit de smaak van een echte top-fino ! En Manzanilla is een gemeente bij Huelva, op 40km van Sevilla, en is dus eigenlijk niet echt van de regio….

De bodega Gutierrez-Colosia bestaat al sinds 1838 maar kreeg zijn huidige naam pas tussen 1910 en 1920 toen de familie ze in handen kreeg. Tot 2000 waren alleen echte kenners op de hoogte van de kwaliteit want het was een zgn. almacenista die zijn sherries doorleverde aan andere Bodega’s die dan bottelden of ze gebruikten voor blends.

Wij kregen een eerst een rondleiding door de Bodega, en kregen zo een wat beter zicht op hoe alles hier in zijn werk gaat. Dat solera’s soms verspreid zijn over verschillende ruimtes, dat de wijnmaker zich heel goed bewust is van de karakteristieken van elke ruimte en daar naar kijkt wanneer hij beslist waar wat gaat rijpen, dat de vloer en de schimmels op de muren dus een belangrijke rol spelen, dat elke solera dus zijn eigen ziel heeft, dat de sherries van El Puerto véél beter zijn dan die van Jerez (het is daar te warm, mijnheer), etc etc.

 

 

DSC06360.JPG

De zwarte vlekken op de pilaren zijn schimmelculturen, essentieel voor het karakter van de wijnen van het huis.

 

Ondertussen wandelden wij door de vaten en uiteindelijk door de Sacristia waar de oudste en beste sherries liggen te rusten in hun vaten. De oudste zijn meer dan 100 jaar oud en ze zijn de schatkamer van een Bodega. Topchefs uit de hele wereld hebben hier vaten gehandtekend en ze maken daar een sport van. “Als we willen, dan konden we alles in deze gang bottelen, onze vaten verkopen aan whisky-distillerijen en konden we de rest van ons leven rentenieren, en de twee volgende generaties ook. Maar we doen dat niet, want dan verkopen we onze ziel, ons bestaansrecht, en maken we iets kapot dat nooit meer kan terugkomen, en we hebben teveel gezien bij andere Bodegas dat de tweede of derde generatie ten onder gaat aan die luxe en de gemakzucht.” En dus hoopte ze dat minstens één van de twee dochters (ongehuwde!) zich met sherry zou gaan bezighouden en dat ze een man zou vinden die haar daarin volgde. Kenden wij misschien iemand ? En je zag de drie heren van het gezelschap plots dromerig voor zich uit staren.

In de proefruimte kregen wij een leuke maar ouderwetse video te zien over sherry en de trotse mama verwees naar de video die haar dochters maakten (https://youtu.be/mjhEoY3fSNg), en een kleine maar zeer fijne degustatie.

 

DSC06371.JPG

 

 

Fino, Gutierrez-Colosia

Zilt en zeer mineralig in de neus, deed wat denken aan een Jura in de Vin Naturel stijl; ook in de mond erg mooi, heel mineralig en ook met een soort kruidigheid die ook aan zo’n Jura deed denken ***

Amontillado, Gutierrez-Colosia

In de neus caramel, torrefaction, strogerige honing, noten. In de mond droog, intens, fris, notig en erg lang, met amandelen in de finish **(*) 

Oloroso, Gutierrez-Colosia

In de neus kruidige honing, of een oud potteke Meli, rozijnen ook. In de mond droog, rond en zacht, heel sympa maar met een merkbare alcoholtoets **

 

Cream, Gutierrez-Colosia

 

In de neus wijn en sherry in één glas. In de mond zoet, maar met een mooi evenwicht, niet plakkerig; top-cream **(*)

 

Moscatel, Gutierrez-Colosia

 

In de neus als een cake van noten en chocolade, in de mond vloeibare taart ! **

 

PX, Gutierrez-Colosia

 

Idem maar compacter, meer chocolade, erg zoet ! **

 

Ondertussen was er een gesprek op gang gekomen en kwam plots deze blog ter sprake, en onze degustatie in de Taberrna der Guerrita, en plots verdween de vrouw des huizes om terug te komen met betere glazen en wat extra-flessen…uit de Solera Familiar reeks, en met bottelingen uit de Sacristia. Deze uitzonderlijke wijnen werden gebotteld “als de familie wat geld nodig had” in heel kleine oplages en ze waren duur. Maar ze waren ook schitterend !

 

 

DSC06355.JPG

 

 

Amontillado, Solera Familiar, Gutierrez-Colosia

Gemiddeld 50 jaar oud. Complexe, rokerige sherry, en de beste Amontillado die ik al proefde. Van een andere dimensie, bijna onwerelds goed. ****

Oloroso, Solera Familiar, Gutierrez-Colosia

 Gemiddeld 35 jaar oud. Heel droge sherry, maar met een prachtige complexiteit. ***

Palo Cortado, Solera Familiar, Gutierrez-Colosia

Meer dan 50 jaar oud. Schitterend aroma, pure klasse, heel complex. De mond is uniek, de beste sherry van het hele weekend, intens, lang, superbe, erg mooie afdronk ****

PX, Solera Familial, Gutierrez-Colosia

Het vat waar deze wijn uit komt is ouder dan de Bodega zelf. Zo dik, stroperig en intens gekleurd dat het glas zelf ervan verkleurt (en als je hem lang laat staan krijg je het er zelfs niet meer uit, zei ze). Heerlijke PX, complex, enorm lang, ongelooflijk lang zelfs, een unieke ervaring ****(*)

Wij zijn hier zwaar onder de indruk buiten gewandeld, de zon in, en een beetje sprakeloos. Gelukkig lag even verder het terrasje van de Taperia Maridaje Tapas y Vinos, waar wij ons lieten gaan en een resem tapas veroberden, de ene al lekkerder dan de andere.

 

DSC06380.JPG

DSC06374.JPG

 

De wijnen van Gutierrez-Colosia worden in België verdeeld door La Buena Vida.

www.labuenavida.be

www.gutierrezcolosia.com

 

Cadiz 2015: Taberna der Guerrita, Sanlùcar de Barrameda

 

DSC06310.JPG

 

De Taberna der Guerrita ligt in de Barrio Bajo van Sanlucar de Barrumeda, één van de drie sherry-steden en bekend voor zijn Manzanilla. Het is al een bar sinds 1978 maar in 2008 nam een jonge generatie het roer over, constateerde dat er in de Taberna’s van de regio geen kennis en vooral geen trots meer was rond sherry, verbouwde de achterkant tot een proeflokaal en een winkel met het beste wat sherry te bieden had, en begon tastings en cursussen te geven rond een wijn die verdwenen leek in de mist die de sherry-industrie zelf gecreëerd had. Wij wandelden hier op een middag binnen als volslagen leken en kwamen buiten met een goed idee rond wat er vandaag allemaal beweegt en gebeurt in sherry-land. Armando Guerra was de man die ons ontving.

Om sherry te begrijpen moet je eerst en vooral de verschillende verschijningsvormen van de Palomino-druif begrijpen, vond hij. We starten dan ook met een fles anonieme en piepjonge mosto uit de Miraflores wijngaard. Troebel, fruitig en een beetje wild, wat richting vin naturel, maar wel lekker. Deze wijn is de basis voor de volgende stap, maar wordt in de winter ook overal geschonken; zo goed als altijd anoniem. Armando zette daar direct een glas Estero Blanco 2013 Bodegas Williams & Humbert, Vino de la Tierra de Cadiz, 2013,een pas gebottelde Palomino. In de neus was die verrassend kruidig en mineralig, weinig fruit, in de mond eenvoudig en fris, en Mme Rick vond dit wel lekker. ** Interessanter werd het toen de eerste sherry verscheen, een Manzanilla Delicioso en Rama, Valdespino, Saca de Primavera 2014, met een zeer zilte neus, heel complex, en heel fijn en lang in de mond, met diezelfde ziltheid in de finish en afdronk. In de neus een heel aparte vlezigheid die zich doorzet in een nogal vette mond. Veel materie. *** Deze sherry is ongeveer vijf jaar oud en komt van de Misericordia solera, waar de beste Manzanilla’s van Valdespino worden gemaakt. Omdat je de leeftijd van een sherry eigenlijk niet precies kan geven, wordt hier de botteldatum vermeld (de saca). Valdespino is een heel goed sherry huis, dat nog voor een heel groot deel met eigen wijngaarden werkt en dit ook heel belangrijk vindt. Het is de laatste producent die nog op eik fermenteert en Eduardo Ojeda is de oenoloog (de man achter het razend interessante Equipo Navazos project). Dit was de tweede sherry deze reis die mij van de sokken blies.

 

DSC06315.JPG

 

Maar de derde volgde onmiddellijk (het gesprek werd geanimeerd, de dames gooiden al hun charmes in de strijd en Armando begon leuke flessen open te doen): de Solear en Rama, Saca de Invierno 2014, Bodegas Barbadillo,***(*). Uit een magnum en een kleine tien jaar oud. Barbadillo was het huis dat in 1821 als eerste Manzanilla maakte, en in 1999 waren het de eerste die en rama bottelden (met minimale filtering en klaring dus). Heel complexe neus, nog complexer dan de vorige, deed denken aan hele oude en diepe kelders, zilt en met een koele stoffigheid (het tegenovergestelde van stof in de zomer). In de mond een subliem evenwicht, droog en lang. Echt waw ! Sommige van deze wijnen worden in België verkocht bij Xpertvinum (http://www.xpertvinum.be/sherry/solear-en-rama-saca-invierno-2013-magnum/138/).

Ondertussen zogen wij kennis op als sponsjes. Waarom is Manzanilla zo zilt, meester Armando ? Omdat de zee de smaak beïnvloed ? Ja, jongens, maar niet rechtstreeks. In feite is het hier in Sanlucar iets koeler dan in Jerez en dat maakt dat de flor zich veel sneller ontwikkeld en actiever is, daardoor wordt echt alle glycerine weggewerkt en wordt de sherry echt kurkdroog en krijgt hij die opvallende zilte toets.

Ondertussen werden de flessen ouder en kwam er een Amontillado, Taberna der Guerrita, op tafel, een eigen botteling met ongeveer 20 jaar oude Amontillado. In de neus roken we honing, noten, caramel en iets zilts, en in de mond was hij verrassend fris met noten en honing. Les 2 van meester Armando: Amontillado maak je niet door manipulatie maar met geduld. En wanneer is een Manzanilla een Amontillado geworden ? Als de geur van toffee verschijnt !

 

DSC06311.JPG

 

Bij de volgende fles werd het helemaal te gek en maakten we kennis met nog een aspect van sherry. Armando was een laddertje op geklommen waar in kleurig papier gewikkelde flessen stonden. Dit waren saca’s die speciaal voor de Taberna gemaakt werden, zonder etiket maar gemarkeerd met stift. Flessen als deze hebben een pre-fles geschiedenis die soms behoorlijk ingewikkeld kan zijn maar die uniek is. In dit geval kwam de wijn van een solera van Pedro Romeiro, maar eigenlijk was de echte vader Gaspar Florido, de eigenaar van een veel kleinere bodega die in 1997 kinderloos en bejaard zijn vaten verkocht. Sherry is trouwens de enige wijn die ik ken waar men de geschiedenis van de vaten volgt, en de oudste wijnen van Gaspar Florido kan je vandaag nog altijd vinden in de Sacristia (familiekelder) van Pedro Romeiro. Deze Amontillado Guerrita was ongeveer 80 jaar oud, geurde heel droog en notig, maar was in de mond behoorlijk agressief en fris, heel stevig. **(*)

 

DSC06316.JPG

 

Tijdens de hele degustatie vlogen de aangepaste tapas af en aan en kregen wij de tijd om de wijncollectie in de proefruimte te bewonderen. Wat er uit de keuken was gekomen was trouwens ook heerlijk. De degustatie werd afgesloten met een Crema Piñero, een blend van oude Oloroso en oude Pedro Ximenez van Juan Piñero, een gerespecteerde almacenista. En wat is dat nu weer ? Wel, dat lees je hier: http://www.sherrynotes.com/2014/background/almacenistas/

 

Cadiz 2015: sherry types

 

DSC06253.JPG

Vond U de vorige blog al wat ingewikkeld ? Hier komt een overzicht van de verschillende types sherry !

Fino

Deze sherry wordt gemaakt van 100% Palomino druiven en veroudert “biologisch”, onder een laag flor of gist. Deze flor eet systematisch alle druivensuikers op en vormt een laag die oxydatie voorkomt. Twee jaar vatrijping is het wettelijke minimum voor een Fino maar de meeste zijn tussen de vier en zeven jaar, alhoewel dit meestal niet op de fles wordt vermeld, en worden gemaakt met een solera. Na zeven jaar sterft de flor maar de keldermeester kan dan nog beslissen om de wijn verder oxydatief te laten rijpen om er een Fino Amontillado of een Amontillado mee te maken. Fino Amontillado (de flor is nog niet helemaal weg) is vandaag zeldzaam. Fino is droog, héél droog zelfs, en geurt naar kruiden, vaak met wat citrus, en heeft vaak ook iets zilts. Er is een verschil tussen de Fino van Jerez en die van La Puerta en die laatste heeft dat zilte nog meer. Fino wordt trouwens fris gedronken (tussen de 4 en 9°C) en veel producenten raden een bepaalde temperatuur aan. Bij de maaltijd past hij zeer goed als aperitief, bij olijven, geitenkaas, zeevruchten of gefrituurde vis, en zelfs jamon serrano.

Manzanilla

Eingelijk hetzelfde als Fino, maar uitsluitend gemaakt in Sanlucar de Barrumeda. Herkenbaar anders van smaak, zilter en levendiger, en men zegt vaak dat je de zee proeft. Wat je in feite proeft is het verschil in temperatuur tussen Sanlucar en Jerez, en de flor houdt van de frissere lucht aan de zee en wordt dikker en actiever wat de sherry lichter en zouter maakt. Veel manzanilla is iets jonger dan de meeste fino, maar niet altijd. Culinair zit hij op hetzelfde niveau als Fino, maar persoonlijk vind ik de combinatie oesters met manzanilla héél aangenaam. Net als bij Fino kan Manzanilla nog doorrijpen nadat de flor begint te verdwijnen, en dan wordt het een Manzanilla Pasade en nog later een Manzanilla Amontillada. La Gitana is zowat de bekendste Manzanilla en het is een heerlijk en onderschat aperitief, mijlen ver weg van veel droevige ouderwetse sherries.

Amontillado

Elke Amontillado start als een Fino. Wanneer de flor sterft (door externe omstandigheden of gewild, door de toevoeging van alcohol) begint er een oxydatief proces wat de wijn donkerder en rijker maakt terwijl de smaakkenmerken van de flor toch ook wat blijven hangen. Amontillado is ook rijker aan alcohol (en des te ouder hij is des te sterker) en heeft intensere smaken. Hij is altijd droog. Wordt iets warmer gedronken omdat hij complexer is (12°C), en hier begint één van de grote misverstanden van sherry. Amontillado is geen aperitiefwijn voor vis of zeevruchten, maar is geweldig lekker bij rijpere kaas, chorizo, paté en wat stevigere vleesschotels als ossenstaart, een lokale specialiteit. ik vind het één van de meest onderchatte wijnen van de wereld.

En Rama

Deze uitdrukking wordt vaak toegevoegd aan Fino, Manzanilla of Amontillado. Ze slaat op een lichtere filtering en klaring van de wijn wat meer complexiteit geeft, maar wat de wijn ook minder makkelijk zou doen verouderen.

Palo Cortado

Een ongelukje, eigenlijk, en de naam slaat op de liggende streep die door de staande streep werd getrokken wanneer een vat Fino de verkeerde kant op ging met een flor die niet bracht wat van hem verwacht werd of een te sterk afwijkende smaak. Er werd dan alcohol toegevoegd om de flor te doden en de verdere evolutie is dan oxydatief als bij een Amontillado. Omdat Palo Cortado eigenlijk altijd een ongelukje is is de productie heel beperkt, maar hij kan ook worden gemaakt door Oloroso en Amontillado samen te blenden. Van alle sherry-types heeft dit type waarschijnlijk het meest ingewikkelde verhaal, en wie geïnteresseerd is kan dat hier uitgebreid nalezen: http://www.sherrynotes.com/2015/background/palo-cortado-mystery/ De wijn is bijna altijd interessant en de moeite en wordt iets warmer gedronken. Hij past zelfs bij zaken als blauwe kaas of foie gras, maar ik vind hem ook lekker zo apart (heerlijk met wat noten).

Oloroso

Dit type sherry wordt volledig oxydatief gemaakt en er komt geen flor aan te pas. De geselecteerde basiswijn wordt versterkt tot 17-18° zodat flor geen kans krijgt om zich te ontwikkelen. Langzame rijping en verdamping brengt het alcoholgehalte nog verder omhoog en de meeste Oloroso is droog alhoewel hij vaak de indruk niet geeft en er zijn ook producenten die het proces op een bepaald stoppen of wat zoete wijn toevoegen om de wijn lichtzoet te maken. lekker bij oude kaas.

Cream

Wordt gemaakt door het toevoegen van zoete Pedro Ximenez of Moscatel aan een Oloroso. Hiervoor worden basiswijnen van mindere kwaliteit gebruikt en de wijn was vooral bestemd voor de export, met Bristol Cream als zijn bekendste exponent. Ooit waren deze sherries waanzinnig populair en ze werden geëxporteerd naar het hele Empire om in de jaren 50 de populairste en meest verkochte sherry te zijn, maar vandaag worden ze nog nauwelijks geapprecieerd en het is een drank voor oude mensen geworden. Dulce is ook zoet maar wordt op een meer natuurlijke manier gemaakt door de druiven in te drogen voor het persen. Er bestaat trouwens nog een andere classificatie die gebaseerd is op het suikergehalte, varierend van Dry, Medium, Pale Cream, Cream tot Dulce, waarbij Dry ook lichtzoet kan en mag zijn (wie nu nog kan volgen mag zijn hand opsteken). Cream combineert goed met koffie en gebak. Als aperitief (en nogal wat oudere Engelsen gebruiken hem zo) is het net als porto hopeloos ongeschikt.

Pedro Ximenez

Of P.X. moet minimaal 85% van de druif met dezelfde naam bevatten en is een zeer zoete sherry die verkregen wordt van ofwel héél laat geplukte druiven of van druiven die in de zon werden gedroogd om het suikerniveau hoger te krijgen. De druiven komen vandaag nog zelden uit de regio, maar worden geteeld op wijngaarden van de DO Montilla-Moriles, maar indien de wijn rijpt in de sherry-streek mag hij de naam dragen. De wijnen zijn intens en zéér zoet, perfect bij chocoladedesserts of heel intense oude kazen, en hij wordt koud, op 10°C gedronken. Oude wijnen kunnen héél complex en interessant worden.

Moscatel 

Bija identiek maar gemaakt van Moscatel druiven uit wijngaarden rond de stad Chipiona, en eigenlijk sterk lijkend op andere Spaanse moscatel’s. Aroma’s van honing, rozijnen, opmerkelijk anders dan een P.X. Kan heel oud worden, lekker bij fruit en niet al te zoete desserts.